Doorvoeld Bewegen

DE JA-MAAR PATIENTEN 

Veel mensen willen wel beter (leren) bewegen, functioneren, maar iets houdt ze tegen. We noemen ze de ‘ja-maar’ patiënt. F. M. Alexander gaf reeds aan dat 'Als iets in de weg staat, moet dat eerst opgelost worden voordat je verder gaat.' Maar hoe dan wel? Ja kan stellen dat “ja-maar” gelijk is aan “NEEN”, maar daar schiet nog de therapeut noch de patiënt iets mee op.

Harry Stroeken (Kleine psychologie van het gesprek) stelt dat de 'ja' vanuit een soort beleefdheid afkomstig is. De ‘maar’ komt denk ik uit wat de patiënt voelt met zijn lichaam. Er is een onevenwicht en 'ja-maar' is het disfunctionele antwoord. Prof. Paul Verhaeghen stelde reeds dat de patiënt van vandaag niet meer deze is uit de tijd van Freud. Hoe daar mee omgaan was de kwestie. We vonden een methode, de praktische filosofie bij Harm van der Gaag. Men kan ze zien als parallel aan DoorvoeldBewegen© in die zin dat ze als methode eveneens eveneens steunt op "emergente eigenschappen" (nieuw, spontaan optredend). Eigenschappen die niet vreemd zijn voor de persoon zelf want ze komen uit zijn eigen systeem naar buiten. Beide methodes zijn niet normerend (zich moeten aanpassen aan de standaard), ze dringen niet op. Bij DoorvoeldBewegen© krijgt het lichaam van de patiënt de tijd om zelf een betere oplossing te vinden voor de wijze van vervormen / bewegen. Bij Harm’s techniek krijgt het denkend vermogen van de patiënt de tijd om een weloverwogen, beter passende vraag te bedenken. Dit steeds vanuit een goed gepositioneerd lichaam.  Wat ben je tenslotte met een snel antwoord? Een betere vraag kan, vanuit een niet gespannen lichaam veiliger aanvoelen dan een snel antwoord. Niet gespannen komt overeen met lang, breed en diep. De vorm van de verwondering. Het omgekeerde van kort, smal en ondiep, de vorm van de angst.

Kortom, een nieuwe aanpak voor patiënten met chronische functionele aandoeningen.

Wie het NIET weet mag het zeggen.

Recent verscheen het boek van Harm. wie het NIET weet

 

Hier volgt een boekbespreking.

Wat gebeurt er in de spreekkamer van een filosofische praktijk? Wie gaat daar naartoe voor een serie gesprekken? Wat is het verschil met psychotherapie? Moet je veel van filosofie weten om er iets aan te hebben?
In dit boek, dat als manifest van een jong ambacht mag gelden, beschrijft Harm van der Gaag de werkwijze die hij in tien jaar praktijkvoering ontwikkelde. Daarbij staat de vraag centraal, niet als middel, maar als doel. In de vraag, niet in het antwoord, schuilt wijsheid.
Het boek bevat voorbeelddialogen, uitleg en bespiegelingen. Zo verschijnt een manier van denken en van spreken die teruggaat tot Socrates en die nu opnieuw vorm krijgt: als filosofie in de praktijk.

AANVULLINGEN

Binnenkort vullen we deze site aan met een aantal quotes van Harm. De parallel met DoorvoeldBewegen spring zo in het oog. Het lichaam kan met beide technieken zelf een oplossing vinden. Dat is iets anders dan het met oplossingen (uitspraken / oefeningen) van iemand anders moeten stellen. In beide gevallen kan je met je eigen mogelijkheden aan de slag. De link tussen beide: we spreken door ons lichaam, niet met ons lichaam. Dat zou gesplitst zijn, niet heel. En dus niet in Peace.

Wordt dus vervolgd.

 

De Juiste Vraag stellen bij DOORVOELDBEWEGEN

Voor deze patiënten bieden wij naast DoorvoeldBewegen ‘Beweegreden’ aan, een methode afkomstig uit de praktische filosofie waarbij je op zoek gaat naar de juiste vraag achter de blokkade van je lichaam. Met je lichaam.

“Het moet wel zwaar zijn je baan te combineren met het zorgen voor je kinderen en je zieke moeder? Zie je een verband met je moeheid?” Dan beaamt de patiënt dit met een “ja, maar...” terwijl de rest van het lichaam weerstand laat zien. De duidelijke ‘Ja’ wordt blijkbaar tegengehouden, het resultaat is een ‘Neen’. De patiënt blijft de zorg op zich nemen, en blijft (het) moe...

Samen zoeken we naar een betere vraag, naar een passender vraag achter het ‘ja – maar’ antwoord van de patiënt. 

Waarom blijf ik altijd zorgen?” en een volgende keer… 

Kan ik anders dan zorgen?” en de keer erop…

Wil ik anders dan zorgen?” en zoverder.

Dit alles door er nauwkeurig op te letten dat de vorm van het lichaam tijdens deze zoektocht een optimaal passende vorm aanhoudt. De vorm van de verwondering: Lang, breed en diep. Het lichaam is dan het meest bestand tegen de eigen angsten die een mogelijke ‘moeilijkere, diepere’ vraag met zich zou kunnen meebrengen.

Het gaat bij ‘Beweegredenen’ dus niet om antwoorden, maar om de verdieping van de vraag. De patiënt blijkt stilaan in staat om met een vraag te leven, zonder - meestal van iemand anders - een antwoord te moeten krijgen. Want het antwoord weet je al. Je durft het alleen niet te leven. Vaak is het aanvoelen van de juiste vraag genoeg om dichter bij de innerlijke weerstanden te komen. En er iets aan te doen. Of te laten…

Deze manier versterkt de aanpak van DoorvoeldBewegen, en voorkomt verdere blokkades of terugval. De methode van Beweegreden bouwt voort op de door Harm van der Gaag ontwikkelde methode van filosofische praktijk. 

Het is een succesvolle kans om de ‘ja-maar’ en de ‘neen-want’ reacties in onze praktijk te voorkomen.

Jan b Eyskens (1952) is Bewegingsconsulent en Licentiaat kinesitherapie. Hij is ook opgeleid als Osteopaat en als Praktisch Filosoof. 

Twintig jaar geleden heeft Jan het zogeheten ‘veldenmodel’ voor kinesitherapeuten / fysiotherapeuten ontwikkeld. Bij de revalidatie wordt zowel gekeken naar de primaire pijnplek als naar de beschermende, maar evenzeer pijnlijke en extra aangespannen spieren eromheen. Gelijktijdig is er veel aandacht voor de manier waarop patiënten hun hele lichaam gebruiken. 

De patiënt leert in de Bewegingspraktijk hoe hij zélf overbelasting van delen van het lichaam en ‘stress’ kan tegengaan door veiliger en energiezuiniger te bewegen. Hierbij zijn een goed dag- en nachtritme doch ook orde in je omgeving zeer belangrijk. Deze aspecten worden dan ook met de patiënt besproken.

“In mijn Bewegingspraktijk ‘worden mensen weer hun lichaam” in plaats van “dat ze een lichaam hebben”, stelt Jan. “Er zijn twee parallel lopende zenuwstructuren die informatie doorgeven aan de hersenen. Het ene eindigt in de ‘bewuste‘ hersenen en is gekoppeld aan de oogfuncties, aan precisie, aan controle en aan je best doen. In dit systeem hebben we een lichaam en zijn we ons daarvan bewust. Helaas en meestal wordt dit ervaren via vermoeidheid en pijn. Het andere systeem – Jan noemt het de ‘soft animal’ – eindigt in het limbische systeem, het emotionele brein. Als de ‘soft animal’ in onszelf zijn ding doet in een veilige context, dan zorgt het ervoor dat we ons 'goed voelen'. Onbewust zijn we in contact met onszelf, ons lichaam en de omgeving”. Jan geeft zijn patiënten een kans om hun fysieke mogelijkheden terug te winnen. Het ‘troosten’ met kortstondige pijnverlichting zoals een massage is niet snel aan de orde, aangezien er voldoende kans is op ‘echt’ herstel. 

Om patiënten te ondersteunen op hun weg naar herstel, gebruikt Jan het programma DoorvoeldBewegen©. Via acht ‘basis études’ leert de patiënt om meer vanuit het eigen lichaam te reageren en zich dus minder te laten sturen door prikkels van buitenaf. Op deze manier komt er een einde aan - wat Jan noemt - ‘de burgeroorlog’ tussen wat de patiënt zelf wil en wat de buitenwereld of oude overtuigingen van hem willen.

Eén van Jan’s kenmerkende uitspraken is: “Taal komt vaak te laat!”. Jan licht toe: “Mochten vogels nadenken over hoe ze vliegen, dan zouden ze vallen. Een beweging is immers al begonnen voordat we dat beseffen. Men zal dus beelden moeten gebruiken om de bewegingen vooraf gunstig te beïnvloeden. Als men het disfunctioneren van het lichaam niet corrigeert, dan neemt het toe zoals gas steeds de gehele ruimte vult.

Naast zijn expertise op het terrein van rehabilitatie bij spasmofilie, chronische vermoeidheid en fibromyalgie is Jan geïntrigeerd door de ‘ja-maar patiënt’. “De meeste patiënten zijn het snel met mij eens over hun klacht en de aanpak ervan. Als ik ze dan bij het tweede bezoek vraag wat ze daadwerkelijk hebben gedaan, dan komt vaak een ‘Ja, ik wil wel, máár dit en dat’ verhaal. Als filosofisch practicus heb ik geleerd om door te vragen. Wat zit er echt dwars? Ik vind het ook belangrijk om steeds te bevragen waarom iets is zoals het is. Het is een beetje dwars denken, anderen prikkelen om verder te komen. Dat past ook bij wie ik ben.”, aldus Jan. Hij voegt er nog aan toe: “En ja, dat je lichaamsvorm de chemie in je lichaam beïnvloedt, dat is ondertussen al bewezen.”

Body in Peace: Waarnemen, bewegen en energie bij aanhoudende pijn en vermoeidheid.

Wat hebben emoties en bewegen met elkaar te maken? Meer dan je zou denken, want taal komt vaak te laat. Je lichamelijke reactie, je emotie dus is er eerst. Jan heeft er een boek over geschreven. En niet alleen daarover. Het boek gaat over DoorvoeldBewegen en waarom je lichaam de beste therapeut is bij pijn en moeheid. Van een lichaam dat stuk is (in pieces) naar een geheel. Een Body in peace.

Bestellen

Body in Peace is terug beschikbaar onder ISBN 9781616274856 in de boekhandel of via http://www.unibook.com/nl/Jan-b-Eyskens/Body-in-peace. 

 

In de loop van 2014 volgt de hernieuwde Franse en Engelse versie.

 

U vind een aantal fragmenten uit het boek in PDF formaat onder DOWNLOADS.

 

Werkt aan een doctoraalscriptie.

Auteur Body in Peace, 2007, Standaarduitgeverij, Antwerpen.

Verbonden als onderzoeker aan de dienst Algemeen Geneeskunde UZ Antwerpen

Lid wetenschappelijke adviesraad CEBAM, Belgisch Centrum voor Evidence-Based Medicine

Lid Biotensegrity Interest Group 

Basis opleiding tot preventieadviseur

Lid van het gilde van Filosofische Practici in Nederland.

Voor CV en gepubliceerde artikels, zie dowloads.

 

“© copyright – Jan b Eyskens – 2014”

 

Een stuk of zes sessies en ik had duidelijk een beeld van doel én weg. Dan was ik klaar om mijn lijf echt de nodige aandacht te geven. (Lode, 38 jaar).
In parallel met DoorvoeldBewegen, het was een natuurlijk proces. Alles viel samen tot een geheel. Leuk, en we hebben ook veel gelachen. (Karin, 42 jaar).
Eindelijk een positieve aanpak voor mijn spasmofilie. Gedaan met terug kijken. Opgewekt vooruit, maar wel bedachtzaam. (Peggy, 34 jaar).
Niet eenvoudig, aandacht geven aan wat goed is, dat vraagt een inspanning. Raar eigenlijk. Ook leren vragen, echt vragen, echt wel iets totaal anders dan zoeken naar antwoorden. (Tom, 38 jaar).
Jan leerde mij dat vinden niet steeds nodig is, vaak is leven met de vraag en durven zoeken veiliger. Gek he? (Sara, 21 jaar).
Sinds in mij de études van DoorvoeldBewegen eigen gemaakt heb moest het allemaal niet meer zo snel gaan. Ik kon mij nu de vraag stellen die er echt toe deed. (Tania, 44 jaar).
Wat me echt dreef heb ik me nooit durven bevragen. Al ben ik opgeleid als arts, ik doe nu iets totaal anders en ben er echt tevreden mee. (Hilde, 59 jaar).
Jan vertelde dat ik te lang naar school was geweest, zoals zovelen. Ik dwing mezelf nu niet meer om steeds snel een antwoord te vinden. Ik kan nu leven met vragen! (Eliane, 32).
Ik heb geleerd geen schrik te hebben van mijn eigen overtuigingen. Zeker ook via mijn lijf. Ik durf nu wachten op het antwoord. Als er niet snel een antwoord komt volgt er wel aan andere, vaak meer passende vraag. (Wendy, 48 jaar).
Tijdens de revalidatie (DoorvoeldBewegen) hadden Jan en ik uitgesproken de "ja maar" en de "nee want" achterwege le laten. Achteraf geef ik wel toe dat ik aan dat soort antwoorden verslaafd was. (Christiane, 47 jaar).